امروز برابر است با :1403-05-02

اندام های بدن همیشه در جایی که قرار است باشند، نیستند!

اندام‌ های بدن معمولاً در یک نظم و موقعیت مشخص قرار دارند. این در هنگام تشخیص شرایط خاص مفید است. برای مثال، هر کسی که آپاندیسیت یا سنگ کیسه صفرا داشته باشد، دقیقاً به شما خواهد گفت که قسمت دردناک کجاست. با این حال، گاهی اوقات، اندام‌ ها در جای (نادرست) قرار می‌ گیرند.

از نظر رشدی، یکی از بزرگترین نا هنجاری های تک اندام دکستروکاردی است که در آن قلب، به جای اینکه کمی به سمت چپ باشد (معروف به لووکاردیا)، به سمت راست مایل می شود.

این یک اتفاق نسبتا نادر است، از هر 12000 نفر یک نفر به این شکل متولد می شود.

در جایی که این اتفاق در غیاب هر گونه ناهنجاری دیگری رخ دهد، افراد زندگی عادی خواهند داشت و تنها علائم آن خواندن متفاوت در نوار قلب است.

گاهی اوقات قسمت هایی از بدن به دلیل یک مشکل ساختاری و نه رشدی در مکان نامناسبی قرار می گیرند. در برخی اندام های شکمی به قفسه سینه یا خارج از حفره ختم می شوند، قرار بوده در داخل آن قرار گیرند.

ما روزنه های طبیعی در دیافراگم داریم، ورقه ای از عضله که به ما کمک می کند نفس بکشیم، تا رگ های خونی و مری را عبور دهیم. دیافراگم همچنین اندام های قفسه سینه و اندام های شکمی را در شکم نگه می دارد. با این حال، در برخی شرایط، این منافذ ممکن است ضعیف شوند، یا افزایش فشار (سرفه، عطسه یا زور زدن) می‌ تواند اشیا را از آن‌ ها عبور دهد.

کبد، بخش‌ هایی از روده کوچک و روده بزرگ می‌ توانند به قفسه سینه ختم شوند.

معمولاً بخشی از معده از طریق دهانه مری فتق می کند. این (فتق هیاتوس) بسیار رایج است، به طوری که از هر چهار نفر یک نفر در سن 40 سالگی به یکی مبتلا می شود. این میزان به 55 تا 60 درصد از افراد بالای 50 سال می رسد، اما بسیاری از آنها هیچ علامتی ندارند.

فتق هیاتوس در زنان و افراد دارای اضافه وزن بیشتر دیده می شود.

یکی از این فتق‌ های هیاتال می‌ تواند خطرناک باشد: فتق‌ه ای پارو مری می‌ توانند معده را خفه کنند و جریان خون حیاتی را قطع کنند. نیاز به جراحی اورژانسی دارند.

دسته دیگری از فتق ها فتق مغبنی هستند. در این شرایط، تکه‌ هایی از روده می‌ توانند مستقیماً از طریق دهانه آن وارد کانال مغبنی در قسمت تحتانی شکم شوند و به طور بالقوه به کشاله ران بیرون بزنند. فتق مغبنی در مردان شایع تر است، به طوری که 27٪ در طول زندگی خود در مقایسه با 3٪ از زنان، احتمال دارد این فتق را در طول زندگی خود تجربه کنند.

سایر اندام ها ممکن است از طریق افتادگی در مکان نامناسبی قرار گیرند، به خصوص در زنانی که رحم می تواند به داخل واژن فرو رود. در شدیدترین حالت، می تواند از خارج از واژن بیرون بزند. این می تواند در دوران بارداری و زایمان اتفاق بیفتد و خطر قابل توجهی دارد.

عوامل خطر برای افتادگی رحم شامل زایمان های متعدد واژینال، اضافه وزن، یبوست مزمن و سن بالاتر است.

اگر چه قرار گرفتن اندام ها و ساختارها در مکان نامناسب ممکن است ناخوشایند به نظر برسد، اما توانایی در تشخیص و درمان بسیاری از این شرایط کیفیت زندگی بسیاری از مبتلایان را بهبود می بخشد.

اشتراک گذاری